امکان مداخله درمانی و نمونهبرداری
مهمترین تفاوت عملی این دو روش امکان انجام اقدامات درمانی است. کولونوسکوپی فقط برای تشخیص نیست بلکه این روش یک مداخله درمانی نیز محسوب میشود. پزشک میتواند همزمان با کشف پولیپ آن را با ابزارهای مخصوص (مانند حلقهٔ سیمی) بردارد (پولیپکتومی) و یا در صورت مشاهده خونریزی فعال آن را متوقف سازد.
همچنین در شرایط التهاب شدید نمونهبرداری (بیوپسی) از بافت مشکوک امکانپذیر است تا نوع التهاب یا بدخیمی بافتشناسی مشخص شود.
باریم انما در این زمینه کاملاً محدود است و فقط میتواند وجود مشکل را گزارش دهد؛ برای تأیید نهایی یا درمان، بیمار همچنان نیازمند کولونوسکوپی خواهد بود.
راحتی بیمار و میزان تهاجمی بودن
از نظر راحتی بیمار، باریم انما معمولاً بدون نیاز به داروی آرامبخش انجام میشود و تنها احساسی که بیمار تجربه میکند پر شدن و کمی نفخ در روده است؛ این ناراحتی معمولا کوتاهمدت و قابل تحمل است.
در مقابل کولونوسکوپی به دلیل ورود ابزار به روده نیازمند آمادگی بیشتری است و برای راحتی بیمار اغلب داروهای آرامبخش یا بیهوشی سبک به کار میرود. این روش به همان اندازه که تشخیصی پیشرفتهتر محسوب میشود تهاجمیتر نیز است و ممکن است پس از آن کمی ناراحتی ایجاد شود.
در شرایطی که انجام کولونوسکوپی امکانپذیر نباشد یا پزشک به بررسی تصویربرداری غیرمستقیم نیاز داشته باشد مرکز تصویربرداری زعیم بهعنوان یکی از مراکز مجهز و باسابقه، گزینهای مناسب برای انجام
باریم انما در کرج به حساب میآید و میتواند اطلاعات تشخیصی قابل اتکایی در اختیار پزشک قرار دهد.
