آیا ضخیم شدن اندومتر می‌تواند به سرطان رحم منجر شود؟

در زنان پیش از یائسگی

در زنان پس از یائسگی

علت اصلی ضخیم شدن اندومتر عدم تعادل میان دو هورمون استروژن و پروژسترون است. استروژن باعث رشد اندومتر شده و پروژسترون این رشد را کنترل و محدود می‌کند. زمانی که بدن با کمبود پروژسترون یا افزایش استروژن روبه‌رو باشد، بافت اندومتر بیش از اندازه رشد می‌کند. این وضعیت بیشتر در موارد زیر دیده می‌شود:
یائسگی: شایع‌ترین زمان بروز ضخیم شدن غیرطبیعی پس از پایان قاعدگی‌هاست زیرا تولید پروژسترون کاملاً متوقف می‌شود و بافت صرفاً تحت تأثیر استروژن باقی ‌مانده یا استروژن محیطی قرار می‌گیرد.
مصرف استروژن بدون پروژسترون: زنانی که برای درمان علائم یائسگی هورمون استروژن مصرف می‌کنند و پروژسترون دریافت نمی‌کنند.
سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS): در این سندرم، عدم تخمک‌گذاری منظم باعث می‌شود که پروژسترون کافی تولید نشود در نتیجه استروژن به طور مداوم بر ضخامت اثر می‌گذارد.
چاقی و دیابت: بافت چربی حاوی آنزیمی به نام آروماتاز است که تستوسترون را به استروژن تبدیل می‌کند. افزایش استروژن در بدن زنان چاق یا دیابتی می‌تواند باعث تحریک رشد اندومتر شود.
مصرف تاموکسیفن: این دارو که برای درمان سرطان سینه استفاده می‌شود، ممکن است در بافت رحم اثر استروژنی داشته باشد و باعث ضخیم شدن اندومتر گردد.

درمان بر اساس نتایج پاتولوژی و سن بیمار تنظیم می‌شود:
درمان دارویی (پروژسترون درمانی): برای اکثر موارد هیپرپلازی بدون آتیپی تجویز دوزهای منظم هورمون پروژسترون (به صورت خوراکی یا داخل رحمی) توصیه می‌شود. این هورمون با مهار اثر استروژن، رشد اندومتر را متوقف کرده و آن را به حالت نرمال بازمی‌گرداند.
پیگیری منظم: پس از درمان دارویی سونوگرافی‌ و نمونه‌برداری‌های دوره ای برای اطمینان از بهبود وضعیت لازم است.
جراحی (هیسترکتومی): در صورتی که تشخیص هیپرپلازی با آتیپی داده شود یا اگر درمان دارویی شکست بخورد به ویژه در زنانی که قصد بارداری مجدد ندارند، برداشتن رحم (هیسترکتومی) به عنوان راهکار قطعی برای جلوگیری از پیشرفت به سرطان در نظر گرفته می‌شود.