آیا چسبندگی رحم باعث نازایی می شود؟

اختلال در لانهگزینی جنین
لایه آندومتر سالم برای لانهگزینی تخمک بارور شده ضروری است. چسبندگیها بافت سالم آندومتر را با بافت فیبروتیک و اسکار جایگزین میکنند. این بافت اسکار توانایی لازم برای ضمیمه شدن جنین و خونرسانی اولیه را ندارد در نتیجه لانهگزینی با شکست مواجه میشود یا منجر به سقطهای مکرر میگردد.مسدود کردن مسیر ورود اسپرم
چسبندگیهایی که در ناحیه دهانه رحم یا مجاورت سوراخهای ورودی لولههای فالوپ قرار دارند میتوانند به عنوان یک مانع فیزیکی عمل کنند و از رسیدن اسپرم به لولهها برای لقاح جلوگیری نمایند. در مواردی نیز اگر لقاح صورت گرفته باشد حرکت جنین به داخل حفره رحم برای لانهگزینی را با مشکل روبرو میسازند.ایجاد محیط نامناسب برای جنین
حتی در صورت وقوع لانهگزینی موفق چسبندگیهای وسیع باعث کاهش شدید فضای داخلی رحم و محدود شدن جریان خون میشوند. این محیط نامناسب خطر سقط خودبهخود، زایمان زودرس و ناهنجاریهای رشد جنین را افزایش میدهد.اختلال در قاعدگی
چسبندگیهای وسیع اغلب باعث آمنوره (قطع قاعدگی) یا هایپومنوره (خونریزی بسیار کم) میشوند که نشاندهنده آسیب شدید آندومتر است.با این حال همه زنان مبتلا به چسبندگی رحم نازا نیستند. چسبندگیهای خفیف ممکن است هیچ تأثیری بر باروری نداشته باشند در حالی که موارد شدید میتوانند به طور کامل باعث نازایی شوند.








